Er komt een tijd dat je je gaat afvragen hoe het allemaal is ontstaan, hoe wij zijn ontstaan en wat dan ook. Je begrijpt mij wel. Deze tijd kwam voor mij toen ik in de 5e klas VWO zat en mijn levensbeschouwingsleraar iedereen de opdracht gaf op te schrijven 'hoe het volgens jou allemaal is ontstaan'. Dit was wat ik inleverde
Ik ga er in eerste instantie vanuit dat er zoiets als een allesscheppende oerknal is geweest. Maar die theorie vind ik niet duidelijk en uitgebreid genoeg. Want hoe ontstaat die oerknal en waarom heeft die oerknal toevallig alles net zo geschapen zoals het is?
Je hebt vast wel eens gehoord van zwarte gaten. Plaatsen in het heelal die een enorme aantrekkingskracht hebben en alles opzuigen wat in hun actie-radius terecht komt. Deze zwarte gaten zijn door hun immense dichtheid enorm zwaar van gewicht. Die zwarte gaten blijven bezig met het opzuigen van alle materie.
De oerknal ziet er een beetje uit als de rimpels van water waar je een steentje ingooit. De grens van de oerknal breidt zich steeds verder naar alle richtingen uit. Maar die vooruitgang van die grens neemt steeds meer in snelheid af en zal op een gegeven moment stoppen en ook weer 'teruggaan'. Dus de oerknal trekt zich dan weer terug.
Dit komt door de zwarte gaten. Die zuigen langzaam maar zeker alles op en remmen op een gegeven moment de oerknal af. Dit gaat maar door. Het universum wordt steeds kleiner totdat zelfs de meerdere zwarte gaten in elkaar opgaan en er nog maar 1 zwart gat overblijft dat zichzelf dan ook opzuigt totdat het net niet niets is.
Dan collapseert dat zwarte gat en ontstaat er weer eenoerknal!
Zo een oerknal met weer ineentrekking van de grens tot op het laatste moment noem ik een cyclus.
En dat gaat zomaar door; oerknal na oerknal na oerknal na oerknaleen dus eeuwig pulserende beweging van het heelal!
Bij elke oerknal ontstaan er weer andere combinaties van stoffen en wordt er dus weer iets anders gecreeerd. De ene keer ontstaat er daar leven de andere keer weer hier en de volgende keer ontstaat er misschien wel helemaal geen leven.
Hoe komt het dan dat net wij op deze manier bij deze oerknal zijn ontstaan. Want ik bedoel maarhoe groot is nu de kans dat net de goede stoffen en situaties bij elkaar komen om precies Irrealis te scheppen, miljarden jaren na de oerknal???
Die kans is heel heel heeeeeeeeeeeeel kleinmaar hoe kan dat dan toch?
Ik heb op de middelbare school eindexamen gedaan in wiskunde A oftewel statistiek. Ik zal het uitleggen aan de hand van een voorbeeld:
De kans dat je een 6 dobbelt als je 1 keer met 1 dobbelsteen gooit is 1/6. Die kans noemen we P. Als ik nog een keer dobbel, wordt de kans groter dat ik in die twee keer een zes dobbel. Als ik twee keer dobbel heet dat N = 2. N is het aantal keren dat je kans maakt. Bij een N van 3 wordt de P op een 6 weer groter dan bij een N = 1 of 2. Je kunt dus stellen hoe hoger de N, hoe hoger de P. Als ik dus een ontzettend kleine kans (P) heb, wordt die vanzelf groter als ik een hoge N neem (als ik dus maar vaak genoeg probeer).
Zo is het dus ook met de kans dat ik besta of wat dan ook. Die kans (P) is zeer zeer zeeeeeer klein. Maar als er maar heel veel cycli komen (hoge N dus), kan het dus makkelijk dat ik ooit een keer ontsta.
En omdat dat dus kan en de oerknal-theorie zeer aannemelijk is en omdat zwarte gaten bestaan, geloof ik dus in deze theorie.
Voor de opdracht kreeg ik trouwens een voldoende, terwijl ik denk dat mijn leraar liever het hele scheppings-verhaal had gehoord...pech voor hem.
